O Domu Ciszy i Słowa dowiedziałam się z internetu. Mając doświadczenie rekolekcji indywidualnych we Francji, szukałam czegoś podobnego w Polsce. I wtedy trafiłam na dom prowadzony przez księdza Leszka. Przyjechałam z pragnieniem pobycia w ciszy z Bogiem, bez konkretnego planu. Na miejscu okazało się, że jest tu dobrze zaopatrzona biblioteczka w której znalazłam książki księdza Krzysztofa Wonsa i właśnie na jednej z nich oparłam czas moich rekolekcji. Dom Ciszy i Słowa znajduje się w pięknej, spokojnej okolicy. Dużym plusem jest kaplica ze specjalnym tabernakulum, dzięki któremu można adorować Pana Jezusa w Najświętszym Sakramencie. To miejsce jest idealne dla wszystkich tych, którzy są zabiegani i potrzebują wyciszenia, zwolnienia tempa. Ksiądz Leszek służy także pomocą duchową i kierownictwem oraz udostępnia różnego rodzaju konferencje do przesłuchania. Klimat tego domu oraz atmosfera naprawdę prosta i rodzinna, pozwalają się skupić na tym co najważniejsze w takim pobycie : na relacji z Bogiem. Jeśli jesteś osobom, która stresuje się udziałem w rekolekcjach zorganizowanych, grupowych, zachęcam do przyjazdu do Więciórki. Bóg mówi do nas w ciszy, trzeba się tylko zatrzymać i słuchać.

Od lat uczestniczę w ośmiodniowych rekolekcjach Lectio Divina organizowanych przez Księży Salwatorianów – najpierw w Krakowie, potem w Trzebini, a ostatnio w Więciórce, w „Domu ciszy i Słowa” z widokiem na Tatry. Patronem miejsca jest św. Karol de Foucauld, którego relikwie znajdują się w kaplicy obok relikwii bł. Franciszka Jordana. Dom oferuje rekolekcje w ciszy, z indywidualnym prowadzeniem duchowym i konferencjami z CD. Kameralna atmosfera (tylko kilka osób jednocześnie) sprzyja skupieniu. W pokoju czeka Pismo Święte, a w kaplicy – Najświętszy Sakrament. Tematy moich rekolekcji to m.in. Księga Estery („Zawierzyć Opatrzności”) i rozważania o Sercu Jezusa. Cisza zewnętrzna pomagała mi dostrzec wewnętrzne rozgadanie. Dom zapewnia też wygody – jedzenie dostępne przez całą dobę, troskliwa opieka ks. Leszka Skalińskiego SDS, który dba o każdy szczegół. Biblioteka i piękne otoczenie zachęcają do refleksji. Z każdym powrotem widzę, jak miejsce pięknieje. Bóg zapłać!

Jeśli szukasz spokojnego miejsca z dala od zgiełku, gdzie można usłyszeć naturę i własne myśli – Więciórka to idealny wybór. Kameralny dom rekolekcyjny prowadzony przez Księży Salwatorianów mieści maksymalnie sześciu gości i jest otwarty zarówno dla osób konsekrowanych, jak i świeckich. Gospodarzem jest serdeczny ks. Leszek Skaliński SDS, który tworzy domową atmosferę. Nie ma ustalonych opłat ani sztywnego harmonogramu – wszystko zależy od celu pobytu: rekolekcje, odpoczynek czy pomoc duchowa. Brak Internetu sprzyja skupieniu i wyciszeniu. Okolica oferuje piękne trasy górskie, stoki narciarskie i ciekawe miejsca do zwiedzania. Po każdym pobycie wracałam wypoczęta i pełna sił. Polecam z całego serca!

Kontaktując się z Księdzem Leszkiem w lipcu 2022 r. w celu znalezienia cichego i samotnego miejsca na odprawienie rekolekcji, nie spodziewałam się, że będę pierwszą rekolektanką Domu ciszy i Słowa. Dom był w trakcie powstawania, wiele już było wykonane, a wiele jeszcze trzeba było dopracować. Ja w tym czasie potrzebowałam tylko kaplicy, ciszy i przyrody. A to na szczęście można było odnaleźć w Więciórce. Choć ks. Leszek wielokrotnie mnie zniechęcał, ze względu na remont, to jednak udało mi się do Więciórki przyjechać i rekolekcje przeżyć. To miejsce nawet w remontowych warunkach urzekło mnie swoją prostotą, ciszą i pięknem. Prostota i zwyczajność, w której dotykasz Bożej Obecności. To tutaj zasmakowałam Lectio Divina i nadal idę tą drogą. Zachwyciłam się tym miejscem i kolejne rekolekcje rok, po roku, przeżywałam także w Domu ciszy i Słowa. Widzę zmiany, które ten dom czynią z roku na rok jeszcze piękniejszym. A to pojawiła się wieczna lampka w kaplicy, odremontowane tabernakulum, remont dachu, ukończony refektarz – moje ulubione miejsce w domu, pojawił się także nowy pokój, bo stanęła ścianka i okno w dachu, a to widzę nowe obrazy na ścianach, miłe zaskoczenie: klimatyzacją w kaplicy, i długo wyczekiwana nowa kostka brukowa przed domem i tak mogłabym wymieniać te większe i drobniejsze zmiany, które zwyczajnie cieszą tych, którzy przyjeżdżają do tego domu. Tak po krótce, przez te kilka lat, Dom ciszy i Słowa zmienia się na moich oczach. Dziś współczesny świat próbuje przekonać nas, że budynek najlepiej oddaje się do użytku, gdy wszystko jest na najwyższym poziomie, z nowym sprzętem. W Domu ciszy i Słowa zadziwia mnie całkiem inna optyka. Ten Dom dojrzewa wraz z upływem czasu. Dojrzewa wraz z tymi i dla tych, którzy do niego przyjeżdżają. Rekolekcje się odbywają i to nie warunki są najważniejsze, choć owszem ważne, ale najważniejszy jest Ten Kto czeka na mnie w Domu ciszy i Słowa, dla którego wszystko i przez którego wszystko jest czynione w tym Domu.